Afgelopen zomer zat ik alleen in het donker in het bos op Vlieland, tijdens een nachtexcursie. Mooi was het. Rustgevend, stil. Maar waarom stonden er schijnwerpers in het bos? O nee, de volle maan. Waarom hoorde ik continu het razen van een snelweg? O nee, de zee.
Juist van deze hardnekkige vergissingen schrok ik: hoe diep ben ik gezonken, dat ik verkeer hoor waar de branding is, shampoo ruik waar dennengeur hangt en spotlights zie waar de maan schijnt? Slechts grote doses echte natuurlijke duisternis en stilte kunnen mij nog redden.
Ik heb mijn hoop gevestigd op de Nacht van de Nacht op 27 oktober, georganiseerd door De Provinciale Milieufederaties en Natuur en Milieu. Er zijn dan tal van activiteiten die laten zien hoe mooi duisternis is en hoe onnodig lichtverspilling.
Dit blad bieden zij aan de bezoekers aan. Zodat veel mensen weer kunnen wennen aan echte nachten. Met alle lichten geluidseffecten die daarbij horen.
Claire